Al heel vroeg wist ik wat ik wilde worden. Leerkracht op een basisschool. Tijdens mijn stages op de Pedagogische Academie (de huidige PABO) kwam ik erachter dat ik een zwak had voor kinderen die niet het vermogen hadden rustig in hun bankje te zitten.
Het gedrag dat zij vertoonden zouden de meeste leerkrachten omschrijven als "niet passend binnen de onderwijssituatie."
Deze kinderen, die liever door de klas stuiterden dan op hun stoel te zitten, wilde ik helpen toch hun schooltijd goed te volbrengen.

Na mijn studie ben ik gaan werken op LOM scholen en scholen in wat tegenwoordig "prachtwijken" heet. Denk daarbij aan buurten als Spangen, Afrikaanderbuurt, Beverwaard, Hoogvliet, enz.
Voor mij geen Hilgersberg of Hilversum, maar juist scholen in wijken waar kinderen alle steun moeten krijgen om hun school te voltooien.
Inmiddels sta ik vele jaren voor de klas, maar leer ik nog elke dag bij.
Op het gebied van gedragsproblemen en gedrags- en ontwikkelingsstoornissen heb ik bij het Seminarium voor Orthopedagogiek de studie gedragsspecialist (Master SEN), cum laude afgerond. Ik mag nu de titel Master Special Educational Needs gebruiken.
Wel een leuk idee, maar waar het vooral om gaat is dat deze studie mij heel veel  geleerd heeft over de moeilijkheden waar  kinderen met deze problemen tegenaan lopen.
En hoewel ik "op gevoel" deze kinderen altijd een goede schooltijd heb proberen te geven, merk ik dat gebruik maken van wetenschappelijk inzicht me nog beter in staat stelt dit voor elkaar te krijgen. Om diezelfde reden ben ik nu bestuurslid van de Landelijke Beroepsgroep Gedragsspecialisten.
Ik geloof in bundelen en delen van alle inzichten en alle kennis die er beschikbaar is, met als doel collega's te ondersteunen en kinderen en ouders bij te staan als het "even niet zo vlotjes loopt" op het gebied van gedrag.

Met dit in gedachten geef ik sinds kort trainingen en workshops over omgaan met moeilijk gedrag. Dit doe ik zowel als zelfstandig trainer, als in samenwerking met KORSO, een bedrijf dat trainingen en workshops geeft aan leerkrachtteams en individuele leerkrachten. (zie: www.korso.nl )

Het duurde een tijdje voor ik het zelf door had en veel  leerkrachten zijn daar nog mee bezig, maar ouders zijn een onmisbare schakel in het begeleidingsproces als een kind problemen heeft. Ook gesprekken met de kinderen zelf over hun mogelijkheden en problemen hebben nog niet algemeen ingang gevonden, maar zijn wel essentieel.
Wetenschap lost niet alles op, handreikingen van deze website ook niet, maar ze kunnen beiden wel helpen de goede richting uit te denken om kinderen beter te helpen.

Ik besef heel goed dat ik zelf ook niet alles perfect doe en ik weet ook dat in de dagelijkse klassenpraktijk het vaak heel moeilijk is voor kinderen te doen wat je als leerkracht zou willen doen. Maar de bereidheid er goed over na te denken en een grondhouding te hebben die onderstaande stelling ondersteunt, is een goed begin. Elk kind heeft namelijk recht op goed onderwijs, ongeacht zijn problemen.

Kinderen met "probleem" gedrag, willen eigenlijk maar één ding: ze willen het "goed" doen, maar hun beperking verhindert dat dit meteen lukt. Van hen is het geen onwil, het is onvermógen.

 O ja..©meesgroep8 schept verwarring merk ik.
      Ik heet geen Mees. "Mees" is een eretitel. 
                                                       Anton

Bestuurslid werkgroep kennisoverdacht van de Landelijke Beroepsgroep Gedragsspecialisten




Updated 14 11 2011